est

Vorige week had ik het genoegen een workshop te mogen organiseren voor een groep jonge zelfstandige opticiens met als onderwerp ‘winkelinterieurs’.  Het blog artikel waarin ik voor de gein een fictieve winkel ingericht hebt met kant en klare meubels, heeft veel reacties los gemaakt. Het was ook te lezen op de site van ‘Vision today’. Dit concept heeft  iets weg van een “pop up” store, winkels die gemakkelijk zijn te veranderen met allerlei  retro of zelfs kringloop artikelen.  Kijk maar eens in de VT wonen van februari 2014, tijdens de woonbeurs hebben ze een ‘barn’  (schuur) ingericht met van alles en nog wat,  500 m2 pure beleving.

De tijd dat je een winkel inricht voor een jaar of tien is voorbij, tien jaar is tegenwoordig een eeuwigheid.  Zo ging het nu eenmaal, de ontwerper of interieurbouwer maakte een ontwerp meestal  een mix van eerdere ontwerpen aangevuld met wat nieuws , geen fratsen het moest ten slotte lang  mee, ik weet er alles van.   Dat is ook de reden waarom interieurs zoveel op elkaar zijn gaan lijken , steenstrips, nissen waar monturen in liggen, grote tafel met daarboven lampenkappen, alles keurig op elkaar afgestemd.  Deze, soms  veel te dure ‘mantelpakjes’  kunnen vaak maar moeilijk aangepast worden en als je niet uitkijkt, in een tijd waar iedereen een stapje terug moet doen, voor een verkeerd imago zorgen.

Het is mijn ogen slimmer , de winkel  te verdelen in gebieden of zones en die verschillend maar in harmonie met elkaar in te richten , gebied voor presentatie van monturen, gebied voor promotie van monturen  (een soort etalage in de winkel),  gebied voor zonnebrillen en bijartikelen, gebied voor gesprekken met klant enz..  Deze gebieden kunnen afzonderlijk van elkaar ingericht  en later weer aangepast worden zonder de hele winkel overhoop te halen.

Natuurlijk je ontkomt er niet aan dat onderdelen op maat gemaakt of aangepast moeten worden, maar je bent dan niet meer  met je hele  ‘hebben en houwen’  afhankelijk van een interieurbouwer.

Het op deze manier inrichten van winkels is vaak nog moeilijker dan een heel nieuw winkelinterieur ontwerpen, je moet lef hebben snel beslissingen durven nemen en vertrouwen hebben in de ontwerper!

De kunst is om een juiste mix te vinden waarbij je  laat zien dat je creatief en mode bewust bent.

Het zou toch fantastisch zijn om telkens als er iets nieuws op de markt komt of als ondersteuning van een  reclame campagne, je dit gebied kunt aanpassen. Leveranciers doen daar graag aan mee met display materiaal, zet ze maar aan het werk!

De zelfstandige opticien zal meer lef moeten tonen  en niet blindelings achter de meute  aan rennen. Meerdere keren heb ik meegemaakt dat het personeel  beslist  over de keuze van het interieur. Het gaat hier niet om mooi of lelijk maar wat past bij uw doelgroep, welke doelgroep wilt u bereiken. Het gaat om uw klant, daar moet het interieur op afgestemd worden,  mensen zijn altijd op zoek naar iets nieuws en willen graag verrast worden.

De tijd dat de opticien  ’s ochtends even het stoepbord buiten zet en vervolgens achter in de winkel kan gaan zitten wachtten  tot er klanten binnen komen is voorbij, hij zal aan de bak moeten.

Of zoals een van de cursisten tijdens de workshop grapte “dat doe ik niet eens zelf, Ik vraag altijd aan mijn eerste klant het stoepbord buiten te zetten” .

Niet alle zelfstandige opticiens zullen het gaan redden, degene die afvallen zijn meestal optiekzaken die geen opvolger hebben of de omschakeling niet meer willen of kunnen maken. De opticien die meegaat met zijn tijd en daar werk van maakt, zoals de groep opticiens waarvoor ik de workshop mocht organiseren, gaan het zeker redden . Hopelijk heb ik hierin een bijdrage kunnen leveren.

“Its not the strongest of the species that survives,

nor the most intelligent that survives.

It is the one that is most adaptable to change”

Charles Darwin

De winkels aan de onderkant en de bovenkant van de markt zullen blijven, alles ertussen gaat het moeilijk krijgen.
Door de opkomst van internet krijgt vooral de kleine zelfstandige winkeliers het moeilijk, het opzetten van een website compleet met webwinkel is een voor vele te kostbare zaak.

Om de site actueel te houden met nieuwtjes en collecties is veel tijd gemoeid, ik hoor dan ook vaak dat men wel een site heeft maar die is nog niet af en er moet nog van alles aan gebeuren, met andere woorden de site wordt niet bijgehouden.

Het is niet niks, als je jaren gewend bent een bord op de stoep te zetten en te wachten tot klanten binnenkomen en dan nu ineens een website moeten  gaan opzetten en onderhouden.

Voor ondernemers op leeftijd die geen opvolger hebben is dat vaak een brug te ver, ze zingen het wel uit zeker als de kosten laag gehouden kunnen worden door een eigen pand.

De veranderingen zijn groot, internet zal zeker een steeds grotere voet in de deur krijgen en steeds meer vooral jongere kopers aanspreken vanwege prijs en gemak.

De fysieke winkels zullen een omslag moeten maken,  internet zal een integraal onderdeel van de winkel moeten worden zodat er een compleet plaatje ontstaat. De “bricks and clicks” winkel is de toekomst dat is zo ongeveer wel duidelijk het een kan niet zonder het ander, internet zal nooit de beleving van het winkelen kunnen evenaren.

De fysieke winkel zal  van deze meerwaarde moeten profiteren en internet gaan gebruiken voor  informatieverstrekking over producten en prijzen .

Een mooie uitdaging, ook voor ons ontwerpers van winkelinterieurs, het zal veel dynamischer en verrassender moeten met nieuwe technieken die volledig geïntegreerd zijn in het interieur op het gebied van communicatie, verlichting enz..

Kosten voor het inrichten van een winkel kunnen door een meer decorachtige stijl en gebruik van kant en klare onderdelen uit de handel omlaag. Vaak worden veel te dure oplossingen toegepast die dan vervolgens veel te lang  blijven zitten omdat ze zoveel gekost hebben en terugverdiend moeten worden.

De zelfstandige ondernemer zal  zich meer moeten onderscheiden en keuzes moeten maken ten aanzien van doelgroepen en zich niet laten verleiden tot de ordinaire prijzenslag die momenteel aan de gang is aan de onderkant van de markt.

In het verleden heb ik nog wel eens hun keukenkasten voor in een werkplaats gebruikt, of laatst een aantal hoge opbergkasten, nooit meer dan dat.

Op een regenachtige zondag dacht ik laat ik eens kijken hoever ik kom met een winkelinrichting bestaande uit onderdelen die ik zo kan oppikken bij allerlei woonwinkels zoals Ikea, Trendhopper, Loods 5 , internet enz. , hier en daar aangevuld met maatwerk meubels.

Voor de winkelruimte heb ik een afmeting van 7 bij 12m genomen dus 84m2 een gemiddelde winkel, voor het gemak heb ik de ruimte rechthoekig gehouden.

Achter in de winkel heb ik de toiletruimte en werkplaats gepland met daarnaast een oogmeetruimte van 3,5 m lengte.

De winkelruimte heb ik opgedeeld in gebieden, zo is de linker lange wand gebruikt voor merkbeleving en ingevuld met verwisselbare visuals op doek geprint gecombineerd met schappen.

De oogmeetruimte is bekleed met “barnwood” ( planken die in weer en wind op oude schuren grijs zijn geworden) met daarop het logo, hiervoor heb ik een fictieve naam “Brilcompany” gekozen, volgens mij wordt die nog niet gebruikt.

Het midden van de winkelruimte staat een meubel samengesteld door “factum” keukenkasten en “lack” schappen, het meubel is 6m lang en 1,3m breed en heeft maar liefst 60 st laden.

De rechter hoek heb ik ingevuld met een sappen/koffiebar, hier kunnen tevens “make up”demonstraties gegeven worden door een visagist. Naast de sappen/koffiebar heb ik een computertafel geplaatst , hiermee kunnen collecties op internet bekeken worden samen met de klant. Je kunt er met meerdere tegelijk op “swipen” en door kaartjes op het scherm te leggen in een handomdraai collecties op het scherm toveren. Zelfs afrekenen via het scherm behoord tot de mogelijkheden, privacy zou hierbij een probleem kunnen zijn.

In feite is de tafel niets meer dan een groot scherm met daarover een glasplaat voorzien van een omranding met daarin sensoren gekoppeld aan een computer met van de benodigde software.

De tafel is wel gevoelig voor lampen, er moet dus wel rekening gehouden worden met het verlichtingsplan.

De zonnebrillen heb ik gecombineerd met monturen van een eigen merk, dit zijn naamloze monturen die onder een eigen naam worden verkocht, het aantal zonnebrillen kan variëren die is vaak in het voorjaar groter is dan in de winter. Zonnebrillen worden beveiligd middels een RFID chip, hierover in een later blog meer. Tevens is deze ruimte gebruikt voor “palletverkoop” aanverwante artikelen die eenmalig ingekocht worden en voor dumpprijzen worden aangeboden. Tevens heb ik de ruimte gebruikt voor het demonstreren van een 3D printer, hiermee kunnen monturen worden geprint, een heel interessante ontwikkeling die veel bekijks zal trekken.

Doordat de winkel is opgedeeld in gebieden kan deze ook gemakkelijk per gebied worden aangepast, dus als u uitgekeken bent op de “merkenwand”kan deze gemakkelijk worden aangepast zonder de hele winkel overhoop te halen. Een bijkomend voordeel hierbij is dat u de bijv. Ikea onderdelen gewoon kan inleveren bij een kringloopwinkel, goed voor uw portemonnee en milieu.

Natuurlijk een op maat gemaakt interieur is altijd fraaier, minder naden , meer kleur- en materiaalkeuze, meer mogelijkheden qua vormgeving enz.

Echter het prijsverschil is enorm, zo’n” factumkast” met 5 laden kost bij Ikea  €169,– incl BTW een “lack” schap €9,99 incl BTW, daar komt een interieurbouwer zijn bed niet voor uit.

Zo ziet u maar weer er zijn meerdere  wegen die naar Rome leiden, ook voor een beperkt budget of iemand die zijn investering laag wil houden zodat hij sneller kan restylen of zijn budget  voor voor bijv. een computertafel  of 3D printer wil gebruiken.

De volgende regenachtige zondag, dat zal niet lang meer duren ben ik bang, zal ik op dezelfde manier  een ontwerp maken voor juwelierszaak.

Mocht het advies u aanspreken,  maken  we een afspraak.

Door de communicatie zoveel mogelijk via internet te laten verlopen kunnen we veel tijd en dus geld besparen, in het verleden moest ik voor overleg altijd naar de klant. Met de moderne communicatiemiddelen  van tegenwoordig kunnen we veel gemakkelijker tekeningen, foto’s of visualisaties versturen. In sommige gevallen maken we zelfs gebruik van een webcam.

Op deze manier kunnen we heel snel reageren, overleggen of aanpassen, een ander voordeel dat alles wordt vastgelegd in een mailbox en later kan worden teruggezien. Bij een van de laatste projecten moesten we zo’n 20 st. visuals bestellen, deze visuals werden op verwisselbare doeken geprint. Het was best wel lastig de juiste teksten en afbeeldingen op de juiste visual te krijgen, doordat we snel  via internet konden overleggen  was het in een paar uur opgelost. In het verleden was je daar wel een week mee bezig.

We gaan er steeds meer aan wennen dat je maar niet altijd een persoon tegenover je hoeft te hebben als er zaken gedaan moeten worden, ik doe zaken met bedrijven die ik alleen maar ken van internet. Alles loopt dan via internet van bestellingen tot en met facturering.

Ook bij het ontwerpen van een nieuw winkelinterieur of aanpassing op het bestaande interieur is internet heel handig, u kunt op ieder moment van de dag communiceren en hoeft niet perse tijdens winkeluren. Zeker in deze moeilijke tijden moeten we op de kleintjes letten, ik zou zeggen: trek uw stoute schoenen aan en stuur een mail, “when the going gets tough, the tough get going”

Chemist Michael Braungart en architect William McDonough hebben een nieuwe kijk op duurzaam ontwerpen beschreven in hun boek ‘Cradle to Cradle: Remaking the way we make things’.

Niet meer eindeloos produceren en deze producten totaal nutteloos weggooien zodra het niet meer functioneert of bevalt, maar de onderdelen en materialen hergebruiken.

Een mooi voorbeeld hiervan is een voorbeeld dat de schrijvers van het boek aanhalen: de kersenboom. Een kersenboom geeft enorm veel vruchten, alleen een deel van deze vruchten wordt opgegeten de rest valt van de boom op de grond. De op de grond gevallen kersen dienen weer als voedsel voor de volgende bloei.

Bij het principe van cradle tot cradle volg je in feite een cirkel waarin eindeloos spullen en grondstoffen hergebruikt worden. Bij dit hergebruiken mag geen kwaliteitsverlies optreden en dient afval weer als voedsel.

Lijkt dit dan niet heel veel op recyclen?

Ja er zijn zeker overeenkomsten maar ook grote verschillen. Bij recyclen worden materialen weer hergebruikt alleen niet meer voor het zelfde product  zo worden plastic flessen omgesmolten tot kunststof balken waar weer bijv. speeltoestellen van gemaakt worden. In feite zijn we dan niet aan het recyclen maar downcyclen.

Een mooi voorbeeld  van cradle to cradle productie is het tapijt van Desso, zodra het tapijt vervangen moet  worden neemt Desso het tapijt terug. Het garen en de rug van het tapijt wordt gescheiden en na een aantal bewerkingen weer hergebruikt, alle andere materialen die hierbij vrijkomen worden weer als brandstof of op een andere manier gebruikt.

Architect McDonough en Chemist Braungart, willen juist met hun filosofie producten het eeuwige leven geven door het zo te laten ontwerpen dat het steeds opnieuw gebruikt kan worden. Het product is zijn eigen voedsel voor een nieuw product.

Als interieurontwerper vind ik het een hele interessante benadering van duurzaamheid. Vooral in de interieurbranche zijn er legio mogelijkheden om het C2C concept te integreren.

Beginnende bij de interieurbouwer, die zou alle door hem geproduceerde meubels ook weer in moeten nemen en zoveel mogelijk moeten hergebruiken. De vloerbedekking gaat weer terug naar de fabriek waar het vandaan komt net als het staal en het glas. Daar dient het weer als grondstof voor nieuwe producten waarbij alles hergebruikt wordt. Van wieg naar wieg, in plaats van wieg naar graf.

Cradle to cradle gaat zelfs zo ver dat ze ook bedrijven certificeren. EPEA (Environmental Production and Encouragement Agency) opgericht door Braungart in 1987 voert deze certificering uit. McDonough en Braungart zijn van mening dat bij herontwerpen van producten, bedrijfsvoering en fabricageproces de oplossing ligt.

Mocht je aan al deze voorwaarden voldoen dan kun beloond worden met een Basic, Silver, Gold of Platinium membership.

Bouwkundige aanpassingen vereisen een andere aanpak, je krijg dan ook te maken met constructeurs, aannemers, gemeentelijke instellingen zoals brandweer, welstandcommissie en bouw- en woningtoezicht.

Het gebeurd nog al eens dat, als  ik een pand opneem voor een verbouwing, constateer dat er geen brandwerend plafond aanwezig is of dat stalen balken niet brandwerend bekleed zijn, zeker bij panden in de oude binnensteden. Ook heb ik wel meegemaakt dat de tussenmuren zo slecht waren dat je zo bij de buren naar binnen kon kijken. Heel vervelend als dit te laat geconstateerd wordt, dit kan de boel behoorlijk vertragen en zorgen voor extra kosten.

Bouwkundige aanpassingen dienen daarom zorgvuldig bekeken te worden en goed voorbereid, zodat duidelijk is wat er moet gebeuren en geen vervelende verassingen ontstaan. Vergunningen moeten zijn geregeld, welstand kan daarbij lastig zijn je weet nooit waar ze op letten. De ene keer denk je dit kunnen ze niet afwijzen en wijzen ze het af en de andere keer denk je als dat er maar doorkomt en is er niets aan de hand. Zo heb ik de afgelopen 25 jaar heel wat keren bij een welstand vergaderingen gezeten om e.e.a. toe te lichten, altijd weer verrassend.

Een mooi voorbeeld van een heftige maar zeer bijzondere verbouwing was een bouwkundige aanpassing waarbij van twee winkels een winkel gemaakt moest worden. Boven de  winkels  bevonden zich twee bovenwoningen, die ten tijde van de verbouwing bewoond waren. Om dit te realiseren moesten er in het pand 30 st heipalen geslagen worden met daarop een staalconstructie ter ondersteuning van de weg te breken tussenmuren. De heipalen werden in sekties van 2 m lengte de grond in geheid waarbij er telkens een gewicht op de dichtgelaste bodem van de paal viel. Toen alle stalen kolommen en balken aangevoerd waren leek het meer op een scheepwerf dan een winkel.

Er is bouwkundig heel veel mogelijk, een goede voorbereiding en kostenafweging is daarbij essentieel. In het verleden toen we nog niet met de computer tekende moesten veel zaken in het werk worden uitgezocht, tegenwoordig met de computer kunnen we heel nauwkeurig tekenen en maten bepalen. Hierdoor kan de bouwtijd behoorlijk worden ingekort, veel onderdelen kunnen immers van te voren worden geproduceerd.

Ondanks alle goede voorbereidingen kunnen er zich verassingen voordoen, zoals ooit toen ik bij Woodward’s stores in Canada werkte. Tijdens een grote verbouwing van een van de shoppingmalls in Edmonton, waarbij een nieuwe verdieping op de bestaande winkel werd gebouwd,  moest een liftschacht gegraven worden. Precies op de plek waar dat moest gebeuren stuiten we tijdens het graven op een enorme zwerfkei met een doorsnede van wel 3m. Uiteindelijk hebben we er toen voor gekozen de kei d.m.v. explosieven te verpulveren zodat hij verwijderd kon worden. Hiervoor moesten we wel een parkeerplaats afzetten en  een aantal  omliggende woningen tijdelijk ontruimen..

Bouwen is en blijft een fascinerende bezigheid.

De wereld om ons heen veranderd snel trends volgen elkaar snel op het ene moment is merk “x” in en het volgende moment merk “y”.

Om daarop in te spelen hebben dynamische winkelinterieurs de toekomst , winkels die met weinig middelen snel  kunnen inspelen op nieuwe trends.

Ik zie nog veel winkelinterieurs die compleet met visuals en decoraties zijn ingericht en geen of beperkte mogelijkheid hebben tot simpele aanpassingen, alles is  tot in de puntjes op elkaar afgestemd.

Elke tien jaar je interieur vernieuwen is niet meer van deze tijd, een winkelinterieur die de mogelijkheid bied snel en eenvoudig te restylen heeft de toekomst. Het is niet de bedoeling dat telkens het hele interieur op z’n kop gaat maar een aantal elementen van het interieur zouden gemakkelijk verwisselbaar moeten zijn zoals:  wandelementen, visuals, zonnebrilstandaards, etalagetafels enz.  Een bijkomend voordeel is dat het interieur niet in een keer aangepakt  hoeft te worden maar in fases kan worden gerestyled, waarbij in veel gevallen de winkel gewoon open kan blijven voor klanten.

Dynamiek zit hem ook in het gebruik van nieuwe technologische ontwikkelingen. De computer gestuurde tafels is zo’n ontwikkeling, in feite is het een groot touchscreen waarmee je snel door collecties kunt scrollen met meerdere mensen tegelijk.

De tafel bied ongekende mogelijkheden, zo herkend hij kaartjes of blokjes die op het scherm gelegd worden en verschijnt er een bepaalde collectie brillen die dan weer gemakkelijk zijn te verplaatsen of te draaien. Je kunt er zelfs alle kassa handelingen op verrichten zoals factuur opmaken en pinnen.

Merkbeleving is een veel gehoorde kreet, merken besteden veel geld aan marketing en richten zich op een specifieke doelgroep. Vaak zit er achter een merk een verhaal , dat verhaal zou door middel van displays verteld moeten worden niet alleen in de etalage maar ook in de winkel.

De “gourmet shop” bevindt zich in een van de betere buurten van Bangkok en het resultaat is een collectie van simpele stapelbare dozen genaamd “Klong Toey boxes” vernoemd naar de Klong Toey slum waar de arbeiders vandaan kwamen.

De 200 dozen dienen als bergvakken, display’s, zitbanken, verlichtingsarmaturen enz. Een mooi staaltje van hergebruik.

Het is nu voor het eerst mogelijk om met meerdere op één touch scherm te werken, klanten kunnen nu dus actief meedoen in een zoektocht naar bijvoorbeeld een specifiek montuur of horloge.

Tevens herkent het scherm vingers, handen en andere op het scherm geplaatste voorwerpen. Zo kan bijvoorbeeld door simpelweg een kaartje op het scherm te leggen informatie opgeroepen worden van een bepaald merk .

Met PixelSense ™, zien de pixels in het scherm wie of wat het scherm aanraakt en die informatie wordt direct verwerkt en opgeslagen. Erg handig bij verkoop gesprekken waarbij u later nog eens kan zien welke collecties het meest bekeken zijn.

De SUR40 is vier centimeter dun, waardoor het gemakkelijk te gebruiken is in een horizontale implementatie zoals een tafel. Er zijn vaste poten beschikbaar, maar u kunt ook uw eigen invulling geven en de SUR40 bijvoorbeeld laten inbouwen in een casing.